bahmanpolitic علوم سیاسی

	مجموعه مقالات سیاست خارجی توسعه‌گرا سال نشر : 1387 نویسنده(گان) : دکتر سید مسعود موسوی شفائی تهیه شده در : معاونت پژوهشهای سیاست خارجی

سند چشم‌انداز گامی نوین در طراحی و پیشبرد اهداف ملی به شمار می‌آید. این سند برای نخستین ‌بار استراتژی کلان کشور را ترسیم نموده و چهره‌ای از جایگاه ایران را در سال 1404 نشان داده است. با ریزبینی در درونمایة سند چشم‌انداز و عبارت، «ایران کشوری است توسعه یافته با جایگاه نخست علمی، اقتصادی و فن آوری در منطقه»، می‌توان دریافت که در این سند، توسعه در جایگاه یکی از اهداف اصلی قرار داده شده است. به بیان دیگر، براساس سند چشم‌انداز، توسعة دانش، اقتصاد و فناوری به‌عنوان «گزینة استراتژیک» کشور تلقی شده است، انتخابی که تمامی منابع باید برای به ثمر نشستن راستین آن بسیج گردد. اما نکتة اساسی آن است که چنین هدفی برای تحقق عینی نیازمند ترجمه شدن به سیاست‌ها و استراتژی‌های مناسب است. به بیان دیگر اگر سلسله مراتب منطقی تبدیل یک اندیشه به واقعیت عینی را دربر گیرندة سه مرحله هدف، سیاست و استراتژی بدانیم، اهمیت مراحل سیاست‌گذاری، طراحی و اجرای استراتژی‌های مناسب به گونه‌ای بهتر روشن می‌گردد. در واقع، بدون ترجمة اهداف به استراتژی و سیاست‌های متناسب، امکان تحقق آنها وجود نخواهد داشت. بنابراین دستیابی به هدف کانونی سند چشم‌انداز، نیازمند طراحی و اجرای سیاست‌های متناسب در هر دو حوزه سیاست داخلی و خارجی است. ناگفته پیداست که حوزة سیاست خارجی به‌عنوان حلقة وصل یک کشور به عرصة بین‌المللی از اهمیت بسیار بالایی برای دستیابی به این هدف برخوردار است. نقش این حوزه هنگامی روشن‌تر می‌گردد که توجه داشته باشیم توسع? پیش چشم سند چشم‌انداز، توسعه‌ای برون‌گرا و در تعامل با محیط بین‌المللی است. اهمیت این حوزه را از سه زاویة کلی می‌توان تبیین نمود:

http://www.csr.ir/departments.aspx?lng=fa&abtid=08&depid=44&semid=90

نویسنده(گان) : دکتر محمود واعظی تهیه شده در : معاونت پژوهشهای سیاست خارجی / گروه مطالعات اروپا و آمریکا موضوع : سیاسی نشر در : اتحادیه اروپا و سیاست بین‌الملل ( شماره 16)

چکیده مقاله پیش‌رو به تحلیل فرآیند هم‌گرایی اروپایی و نیز بررسی ماهیت و مسیر این فرآیند به ویژه از زمانی که پیش‌نویس قانون اساسی اروپایی توسط مردم فرانسه و هلند با مخالفت روبه‌رو شد، تا مرحله امضای معاهده لیسبون توسط سران اعضای اتحادیه اروپا می‌پردازد. از نظر نویسنده، بروز تحولات اجتماعی جدید نظیر کمرنگ شدن شکاف‌های سیاسی میان احزاب اروپایی، بحران مشروعیت احزاب سیاسی و کم رمق شدن هویت‌های ایدئولوژیک در کنار چالش جهانی شدن، در زمره عواملی هستند که تجربه همگرایی اروپایی را در معرض آزمون‌های سخت قرار داده‌اند. در این نوشتار، نگارنده به واکاوی علل کنار گذاشته شدن پیش نویس قانون اساسی واحد اروپایی و روی آوردن اعضای اتحادیه به معاهده لیسبون که خوانشی محافظه‌کارانه و کاملاً میانه روانه از پیش‌نویس یاد شده می‌باشد، پرداخته است.

امروزه دیپلماسی و سیاست خارجی کشورها به عنوان یک عامل تعیین کننده در نظام بین‌الملل تحت تأثیر و تعامل تحولات شگرف در عرصه ارتباطات قرار گرفته است؛ چنانچه «دیپلماسی رسانه‌ای» به عنوان یکی از شاخه‌های اصلی فعالیت‌های دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی پدیدار شده است و بخش قابل توجهی از دیپلماسی عمومی کشورهای به ویژه قدرتمند جهانی را به خود اختصاص داده است. از این منظر گروهی از محققین و کارشناسان این‌گونه تحلیل می‌نمایند که اساساً دیپلماسی رسانه‌ای از رسانه‌ها در جهت ارتقای سیاست خارجی کشورها استفاده می‌کند و رسانه به مثابه ابزاری در دیپلماسی تلقی می‌شود که با استفاده از این ابزار، دیپلمات‌ها و سیاست‌گذاران می‌توانند نیات و مقاصد خود را به عنوان دیپلماسی، مورد محک و در معرض چالش‌های دیپلماتیک قرار دهند. بر اساس این تحلیل‌ها، رسانه‌ها بر دیپلماسی و سیاست خارجی کشورها تأثیرگذار بوده و دیپلماسی رسانه‌ای نیز عمدتاً در راستای سیاست خارجی، منافع ملی کشورها و تأثیرگذاری بیشتر بر افکار عمومی و تغییر و تحولات عمل می‌نماید...

نظریه یا گفتمان نظری پسامدرن

مفهوم پسامدرن همانند بسیاری از مفاهیم نظری و فلسفی دیگر بیانگر تناقضها ، اختلافها و مناقشه های اساسی است که طی سه الی چهار دهه اخیر ، عرصه علوم اجتماعی را دستخوش خود ساخته است . پیش از هر چیز لازم است میان سه مفهوم پست مدرن ، پست مدرنیته ، پست مدرنیسم تفاوت قائل شد ، چنانکه لازم است بین سه مفهوم مدرن ، مدرنیته ، مدرنیسم ، همین تمایز را قائل شد . بسیاری از محقّقان و پژوهشگران یا دانشجویان به طور عام ، معمولاً در برخورد با این مفاهیم ، آنها را یکی می انگارند . این خلط ساختاری و شکلی سبب سوء تفاهم های مفهومی و معنایی فراوان شده است . نخستین بار وین هادسن Vayne Hudson در مقاله ایی مفصّل و تحلیلی بسیار دقیق به این اشتباه نظری پرداخته است . بسیاری از نویسندگان ، مفهوم مدرن یا .......

رویکرد فرهنگ سیاسی در نظریه سیاسی  

برخی از  اندیشمندان و نظریه پردازان سیاسی در چالش و انتقاد به نظریه گزینش عقلانی ، آنرا نوعی ساده انگاری و ساده سازی بیش از حد تلقّی می کنند ، به اعتقاد آنان دولتها و گروهها از انسانها و افرادی تشکیل یافته اند که منافع ، علایق ، جهت گیریها ، دریافتها ، ادراک و تلقّی های متفاوت و پراکنده ایی دارند ، بنابراین نمی توان با چنین طیف گسترده فکری ، اعتقادی ، منافع و مواضع پراکنده و مختلف ، انتظار داشت که افراد صرفاً بر مبنای انتخابهای عقلانی و بر مبنای منافع و سود صرف عمل کنند . به عبارت بهتر توجیه رفتار سیاسی افراد با توسّل به منطق و عقلانیت و گزینش عقلانی امکان پذیر نیست . این نظریه.......

باتشکر از کاظم شیخلر عزیز 

رسانه وسیاست خارجی

تحولات‌ بين‌المللي‌ ناشي‌ از انقلاب‌ اطلاعات‌ و ارتباطات‌، بويژه‌ انقلاب‌ مايكروالكترونيك‌ ، نظام‌ فراصنعتي‌ ، تولدجامعه‌ جديد موسوم‌ به‌ جامعه‌ اطلاعاتي‌ و پيشرفت‌هاي‌ شگفت‌آور در عرصه‌ فناوريهاي‌ نوين‌ ارتباطي موجب‌ شده‌است‌ رسانه‌هاي‌ جمعي‌ بتوانند به‌ عنوان‌ بازيگر غيردولتي‌، دوشادوش‌ حكومتها نقش‌ بسزايي‌ در زمينه‌هاي‌ ارتباطي‌،اطلاع‌ رساني‌، تبادل‌ افكار، تصاوير و اطلاعات‌، هنجارسازي‌، تبليغات‌، بسترسازي‌، آموزش‌دهي‌، هدايت‌ الگوهاي‌رفتاري‌ و جهت‌دهي‌ به‌ افكار عمومي‌ داخلي‌ و بين‌المللي‌ ايفاء كنند و از اين‌ رهگذر بر سياست‌ خارجي‌ كشورها تأثيرگذارند.

اين‌ موضوع‌ را نمي‌توان‌ انكار نمود كه‌ در دنياي‌ كنوني‌ و تحول‌ در نظام‌ بين‌الملل‌ و ساختار روابط‌ ميان‌ دولت‌ - ملتها وكنش‌ متقابل‌ و تأثيرپذيري‌ آنها ناشي‌ از تحولات‌ عميق‌ و شگرف‌ در سيستم‌هاي‌ ارتباطي‌ از جمله‌ ماهواره‌ها وشبكه‌هاي‌ وسيع‌ اطلاع‌رساني‌ مانند اينترنت‌ است‌.... ..http://saghar1999.blogfa.com

بازخوانی منافع ملی در ادبیات جهانی شدن

رابطه منافع ملی با جهانی شدن، از مسایل مطرح زمانه ماست . این رابطه را از ابعاد مختلف می‏توان به تحلیل گرفت; اما در این میان دو بعد عمده که به نوعی دو گونه سطح تحلیل را پیشنهاد می‏دهد، از اهمیت جدی برخوردار است . از منظر سیاست داخلی و به‏ویژه نگاه جامعه‏شناختی در کنار هم قرار دادن دو مفهوم منافع ملی و جهانی شدن، نوعی تناقض و ناسازگاری را در اذهان متبادر می‏سازد; زیرا منافع ملی علی‏رغم اختلاف نظر مفهومی و محتوایی در یک نقطه به اجماع می‏رسد و آن این‏که به هرحال منافع ملی در حوزه ملی، Local تعریف می‏شود . از طرف دیگر جهانی‏شدن دارای ماهیت فراملی و Global می‏باشد . به‏صورت منطقی در کنار هم قرار دادن و جمع میان مقوله ملی و محلی و مسئله عام جهانی، تناقض نما و پارادوکسیکال جلوه می‏نماید .

رابطه به ظاهر ناسازگار این دو مقوله را، از منظر سیاست‏بین‏الملل نیز می‏توان تحلیل کرد; .......

سرشت و ماهیت بشر با توجّه به محوریت انسان در نظریه سیاسی معاصر

برخی از ایدئولوژیها که در درس اندیشه سیاسی یا نظریه سیاسی و یا در قالب دکترین های مختلف در فلسفه سیاسی به آنها پرداخته می شود ، معمولاً در خصوص سرشت و ماهیت انسان اختلاف نظر و تفاوتهای اساسی با یکدیگر دارند . با توجّه به محوری بودن مفهوم انسان در بسیاری از ایدئولوژیها و نظریه های سیاسی ، سعی بر آن است تا مقایسه ایی اجمالی درباره وجوه مختلف حیات فردی و اجتماعی انسان درباره حقوق ، تکالیف ، وظایف و کار ویژه های آن ، مطرح شود ، و به این پرسشها تا حدّ امکان پاسخ داده شود . این پرسشها از جمله پرسشهای اساسی است که بخش مهمّی از فلسفه سیاسی ، نظریه سیاسی و اندیشه سیاسی از دیرباز تاکنون به آنها توجّه داشته اند و برای پاسخ به این پرسشهای اساسی، مجموعه نظریه ها ، مفاهیم ، الگوها و رودیکردها بعضاً در قالب ایدئولوژیهای سیاسی ، مانند انواع مختلف ایدئولوژی ها از جمله ناسیونالیسم ، سوسیالیسم ، دموکراسی ، سرمایه داری ، محافظه کاری ، لیبرالیسم ، مارکسیسم ، فمینیسم ،آنارشیسم، لیبرتاریانیسم ، کامیونیتاریانیسم ، فاشیسم ، ناسیونال سوسیالیسم ، اسلام سیاسی ، الهیات آزادی بخش ، زیست محیط ، یا  ایدئولوژیهای  طرفدار  محیط  زیست و نظایر آنها مطرح می شود . این پرسشها حول 11 محور اساسی مطرح شده اند . در دوران معاصر نیز چند موضوع جدید به آنها افزوده شده است . این محورها عبارتند از:  1) محور سرشت انسان 2) خاستگاه جامعه و حکومت یا دولت 3) مفهوم تعهّد و تکلیف سیاسی که به مسائلی چون وظیفه و قانون و مسئولیت توجّه دارد 4) مفهوم قانون 5) مفهوم آزادی که از جمله حقوق اساسی ، ذاتی و رویه ایی محسوب می شود 6) مفهوم برابری و تساوی 7) مفهوم جماعت یا گروهبندی های مبتنی بر هنجارها و ارزشها 8) مفهوم قدرت و اقتدار 9) مفهوم عدالت 10) ساختار یا غایت یا پایانی برای حکومت 11) مفهوم ویژگی های ساختاری حکومت..........

باتشکر ازاقای کاظم شیخلر عزیز

مفهوم نظریه سیاسی

مفهوم نظریه سیاسی معمولاً با پاره ایی تعابیر و اصطلاحات ، مانند اندیشه سیاسی ، فلسفه سیاسی ، آرای سیاسی ، تحلیل سیاسی و نظایر آن درآمیخته که به نظر قابل جابجایی می رسد . و چنانکه در  بسیاری از منابع ، توضیح آنها ، آمده است ، معمولاً به عنوان شاخه ایی از علم سیاست یا علوم سیاسی در نظر گرفته می شود که در صدد است از طریق اطّلاعات و داده های به دست آ مده توسط سایر متخصصان حوزه های مختلف علوم و نه فقط علوم سیاسی ، مثلاً در رشته های علوم اجتماعی و انسانی و حتّی در علوم طبیعی ، به یک سری تعمیم های کلّی و استنباطها و استنتاجهای فرا گیر و عمومی دست پیدا کند . براین مبنا نظریه سیاسی حتّی از زیست شناسی و فیزیک ، سیبرنیتیک ، ریاضیات ، احتمالات ، حساب ، آمار  و نظایر آن  نیز استفاده می کند . نظریه سیاسی امروزه از قالبهای سنّتی و کلاسیک خارج شده و ..

باتشکر از کاظم شیخلردانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی واحد کرج

نظریه بازی ها و بررسی پدیده های سیاسی 

 ملیحه رمضانی دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی

نظریه بازی ها بر نوعی استدلال انتزاعی حاصل تلفیق ریاضیات و منطق استوار است. تقریباً تمامی نظریه پردازان بازی ها بر این  عقیده اند که نظریه مورد استفاده آنها متوجه شیوه رفتار بالفعل افراد در وضعیت های منازعاتی نیست بلکه بر رفتار موسوم به رفتار « صحیح عقلایی» در وضعیت های منازعه آمیزی ناظر است که طی آنها شرکت کنندگان در منازعه سعی در « بردن » دارند.

افراد می توانند در موقعیت های منازعاتی، به نحو غیر عقلایی و هیجانی عمل کنند. ولی نظریه پردازان بازی ها معتقدند که افرادی که در بازی شرکت می کنند با محاسبه گرایی عقلانی و با حدس زدن اقدامات طرف مقابل خود عمل کرده و سعی می کنند که از طرف مقابل امتیاز کسب کنند.

اجزای بازی

 - بازیکنان که سعی در « کسب پیروزی» یا بهینه کردن نتایج دارند.....................

درباره مدیریت سیاسی، از گذشته تا کنون تحقیقات زیادی انجام گرفته است. در دوران شکوفایی حوزه اسلامی و ایرانی، تألیفاتی با عناوینی نظیر سیاستنامه، دستور الوزرا، آئین مملکت‌ داری و اخلاق شاهی تحریر شده است؛ در دوران معاصر نیز کارهایی درباره مدیریت سیاسی و منابع مربوط به آن در گذشته اسلامی و ایرانی صورت گرفته است که از آن میان می‌توان به تألیفات خواجه نظام‌ الملک توسی و خواجه رشید الدین فضل‌ الله همدانی درباره سیاست و حکومت و اخیرا اندیشه سیاسی خواجه نصیر الدین توسی اشاره کرد.

با این همه ، می‌توان گفت درباره مدیریت سیاسی به ‌معنای اعم و اصول و مبانی آن و نیز بنیادها، سازمان‌ها و ساز و کارهای آن به ‌ویژه از دیدگاه خواجه نصیر الدین توسی کار جامعی صورت نگرفته است؛ لذا، مدیریت سیاسی از دیدگاه خواجه نصیرالدین طوسی در پی بررسی اصول و مبانی مدیریت سیاسی بر اساس رویکرد خاص خواجه نصیر الدین طوسی است.

مولف کتاب حاضر درصدد پاسخگویی به این سوال است : مفهوم نظری و عملی کارآمدی و کارایی در نظام سیاسی اسلامی به چه معنا و دارای چه شاخصه هایی است و از سوی دیگر ، چه راهکارهایی برای افزایش کارآمدی نظام فعلی جمهوری اسلامی قابل پیش بینی و پیشنهاد است؟

مدیریت سیاسی از دیدگاه خواجه نصیرالدین توسی از یک پیش ‌زمینه و سه فصل به شرح زیر تشکیل شده است : پیش ‌زمینه : خواجه نصیر الدین توسی؛ فصل اول : مبادی مدیریت سیاسی؛ فصل دوم : بنیان‌های مدیریت سیاسی؛ فصل سوم : اصول و ساز و کارهای مدیریت سیاسی.

سياست و رسانه‌ها: بحران اعتمادسازي/جيمز استانير /ترجمه: داود علمايي

وظيفه اوليه هر علمى تبيين پديده‏هايى است كه در حوزه مطالعاتى آن علم قرار مى‏گيرد.تبيين پديده‏هاى اجتماعى، بر عهده انديشمندان و عالمان اجتماعى است. موضوع مورد مطالعه اين علوم، رفتارها و كنش‏هاى انسانى در اجتماع است.از يك طرف تبيين مقاصد، افكار، آرزوها و منطق رفتار بشرى بسيار مشكل است، چرا كه عامل انسان تا حدى يك عامل مختار است و مى‏تواند تصميم‏هاى منحصر به فردى اتخاذ كند كه با هيچ يك از نظريه‏هاى روان‏شناختى و جامعه شناختى قابل تبيين نباشد، از طرفى نيز همين عامل مختار تا حد زيادى در داخل يك جامعه و در درون شبكه پيچيده‏اى از روابط انسانى، روابط اجتماعى، ساختارهاى ذهنى و عينى قرار گرفته است كه بر تصميم‏گيرى‏هاى او تاثير مى‏گذارند.از اين رو هر تبيينى از پديده‏هاى اجتماعى ناچار است وجوه گوناگون آنها را مد نظر قرار دهد و گر نه قادر نخواهد بود توضيح قانع كننده و رضايت‏بخشى از يك پديده ارائه دهد و دگرگونى‏هاى احتمالى آن را در آينده پيش بينى كند.

نظريه‏هاى اجتماعى را از لحاظ اهميت قائل شدن به كارگزار يا ساختار در تبيين پديده‏هاى اجتماعى مى‏توان به چند دسته تقسيم كرد: نظريه‏هاى كارگزار محور، نظريه‏هاى ساختار محور و نظريه‏هاى كارگزار درون ساختارى.نظريه سوم در برگيرنده ديدگاه‏هاى گيدنز (نظريه ساخت‏يابى) و بسكار و جسوپ (واقع گرايى انتقادى) است.اين دو انديشمندان در صددند از دوگانگى موجود بين ساختار و كارگزار در تبيين‏هاى پيشين فراتر رفته و در توضيح پديده‏هاى اجتماعى هر دو روى سكه را مد نظر قرار دهند.

بر اساس اين چهار ديدگاه،..........

http://afifehabedi.blogfa.com/post-40.aspx

از زمان شکل گیری رشته ای جداگانه تحت عنوان " روابط بین الملل" در سال 1919 [1] تقریبا همیشه دورانهایی از مناظره میان نظریه ها یا پارادایم ها در روابط بین الملل وجود داشته اشت. مناظره ء اول را میان آرمانگرایان و واقعگرایان می دانند. این مناظره بیشتر بعدی هستی شناختی داشت. اختلاف بنیادین در مورد سرشت نظام سیاسی بین الملل و انگیزه های رفتاری دولتها بود. آرمانگرایان می گفتند با ایجاد ابزارهای نهادین بین المللی و اجتناب از دیپلماسی مخفی و جایگزین ساختن مشارکت عمومی در سیاست خارجی می توان به صلح و امنیت بین المللی دست یافت. در مقابل واقعگرایان بر همیشگی بودن مبارزه قدرت ، عدم امکان ریشه کن ساختن جنگ در زندگی بین المللی تعارض منافع دولتها ...تاکید داشتند.

مناظره دوم : در دههء 1950 و 60 شگل گرفت. در ابعادی جنبهء معرفت شناختی و در ابعادی جنبهء روش شناختی داشت........

در انديشه ويتگنشتاين، رويكردي به زبان صوري ديده مي‎شود.فيلسوفان زباني، فيلسوفاني هستند كه ادعا مي‎كنند اگر بتوانيم زبان حاكم بر گفت و گو را به خوبي تشخيص دهيم و تحليل كنيم، مشكلات فلسفه حل خواهد شد. در واقع فيلسوفان زباني معتقدند كه مشكل فلسفه از كاربرد نادرست زبان نشأت گرفته است.خود ويتگنشتاين در جايي بيان مي‎كند كه مسائل فلسفي وقتي ايجاد مي‎شود كه زبان به تعطيلات مي‎رود. راسل ب بيان نظريه خود درخصوص اوصاف خاص«definite description» در واقع تمايزي را قائل مي‎شود بين زبان عرفي« natura anguage» .كه مردم با آن صحبت مي‎كنند و «زبان صوري»  كه در آن سعي شده است دقت نظرها اعمال شود و از ابهامات زبان عرفي خالي باشد. رويكرد ويتگنشتاين در رساله منطقي – فلسفي رويكرد زبان صوري است و براي تبيين رويكردش قائل به نظريه «اتميسم منطقي» مي‎شود. نظريه اتميسم منطقي در زبان صوري معنا پيدا مي‎كند.در رويكرد زبان ايده‎آل، جملات و قضايا به جملات ........

توجه به زبان صرفاً در فلسفه تحلیلی زیاد نیست و فیلسوفان قاره‌ای هم به زبان توجهی بسیار مبذول می‌دارند. از جمله فیلسوفان قاره‌ای که بسی به زبان پرداخته‌اند فیلسوفان اگزیستانس هستند.
زبان موضوع تحلیلهای متفاوتی است. گونه ای از این تحلیلها را نزد فیلسوفان تحلیلی می‌یابیم هنگامی که به ساختار درونی زبان از منظر منطق نظر می کنند یا به دامن ریزه‌کاریهای معنایی پناه م‌ برند. برای این قسم از فیلسوفان آنچه اساسی است این است که کلمات چگونه دلالت یا اشاره می کنند ؟ شرایط معناداری قضایا چیست ؟ و برای موجه بودن آنها چه مقدماتی باید فراهم شوند؟
به نظر می‌رسد دو فلسفه فیلسوف شهیر اتریشی لودویک ویتگنشتاین بخوبی می‌توانند بسیاری از رویکردهای تحلیلی به زبان را پوشش دهند. در فلسفه اول ویتگنشتاین برای پاسخ به پرسشهای مهمی چون: زبان چگونه به حیطه امکان ...........

پوزيتيويسم منطقي به عنوان يک جنبش فکري که در دهه 1920 پايه گذاري شد، در مدت کوتاهي تاثير توانمندي بر شناخت شناسي و فلسفه علم عمدتا در کشورهاي انگليسي و آلماني زبان گذاشت. دانشمندان و فيلسوفان مختلفي به مبارزه با اين جنبش فکري پرداختند. از جمله مشهورترين اين افراد، کارل ريموند پوپر است. ...................اثبات گرايان که هر يک از شاخه هاي علم را دستگاهي از جمله ها تلقي مي کنند، مي کوشند که جمله ها را به عناصر سازنده خود تجزيه کنند و نيز روابط و قواعد منطقي ترکيب عناصر سازنده را بيابند.
به اين ترتيب معلوم مي شود که عناصر اصلي يک دستگاه علمي معدودند. اثبات گرايان منطقي مي کوشند که همه علائم را مانند علم رياضي به صورت نمادي درآورند. چنان که اصحاب منطق رياضي ، منطق ارسطويي را به هيات نمادي درآوردند.
مکتب نوپوزيتيويستي که يگانه  .............
 

در آستانه قرن بیست و یکم دو بحث تازه درباره شرایط عمومی زندگی وجود داشته است. یکی به احتمال فرهنگ "پست مدرن" و حتی جامعه مربوط می‌شود و دیگری به تغییرات گسترده و عظیم در نظام‌های ارتباطی مرتبط است. اغلب فرهنگ پست مدرن به عنوان آلترناتیوی برای جامعه موجود، که به طور ساختاری محدود و به طور بنیادی ناقص مجسم می‌شود، مطرح می‌گردد. نظام‌های ارتباطی جدید به عنوان کلید امیدبخش برای زندگی بهتر و یک جامعه برابرتر ارائه می‌شود. بحث فرهنگ" پست مدرن" بر روی دامنه بزرگی از هویت فردی در حال ظهور جدید، متمرکز است. روی هم رفته نگاه محدود فرد مدرن را، که با ادعاهایش در عقلانیت و خودمختاری (autonomy) باشد، رها می‌کند. گفتمانی که اطراف نظام‌های ارتباطی جدید دور می‌زند، بیشتر به افزایش قریب الوقوع تکنولوژی در مبادله اطلاعات و شیوه‌ها توجه می‌کند، که این به تفوق نهادها و افراد موجود اعتبار خواهد داد.

در این مقاله قرار است این دو مبحث را توأمان بپرورانیم، تا آن دو، رو در رو قرار بگیرند، به‌طوریکه

 از سوسو به بعد يافتن ساختارها، اصلي‌ترين دل مشغولي پژوهشگران در علوم مختلف، از جمله ادبيات گرديد. تئوري نظام‌مند بودن زبان منتقدان را بر آن داشت كه ادبيات را نيز نظامي همبسته بدانند و همان تمايزي را كه سوسور ميان زبان و گفتار مي‌يافت، ميان مطلق ادبيات و سبك‌هاي (genre) گوناگون بيابند. زبان شناسي ساختار گرا توجه خود را به مصاديق متنوع زبان يعني گفتارها معطوف مي‌كند. در سبك شناسي ساختاري هر چند، منتقد علاقه‌مندي خود را به حفظ نظريه‌پردازي در باب ادبيات حفظ مي‌كند. اما اصلي‌ترين كوشش او تشريح مصاديق و الحان مختلف ادبيات، يعني ژانرهاي مختلف و چگونگي متابعت يا عدول از معيار مسلط و نرم (norm) تثبيت شده است.  ..

جمعیت یهودیان آمریکا در حدود ۶ میلیون نفر برآورده شده که کمتر از دو درصد از کل جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهد اما یهودیان آمریکا با ایجاد تشکل‌های مهم و ارتباط کامل بین منافع آمریکا و صهیونیسم، به یکی از بانفوذترین گرو‌ه‌های تاثیرگذار در سیاست خارجی دولت آمریکا تبدیل شده‌اند.
آن‌ها یکی از اهداف خود را نفوذ در کانون‌های قدرت ایالات متحده تعیین نموده‌اند. از میان ۲۸۱ سازمان یهودی و ۲۵۰ اتحادیه منطقه‌ای، یکی از مهم‌ترین لابی‌های .........

اصل ضرورت نظامي با اهداف جنگ رابطه و علقه‌اي نزديك دارد و كاملاً با آن عجين است.(32) با اين حال، اهداف تعقيبي در درگيري‌هاي نامتقارن، اساساً با آنچه در نوع جنگهاي متقارن دنبال مي‌شوند و تدوين كنندگان اصل ضرورت نظامي نيز در ذهن داشته‌اند، بسيار متفاوت است.(33) در حقوق جنگ اغلب به تصرّف ضرورت نظامي مندرج در ماده 14 دستورالعمل ليبر اشاره مي‌شود كه بر اساس آن "ضرورت نظامي آن گونه كه توسط ملل جديد درك شده، متشكل از ضرورت اتخاذ تدابيري است كه براي تأمين اهداف جنگ، غيرقابل اجتناب بوده و بر اساس قوانين و عرفهاي جديد جنگي، مشروع هستند".......
 

اين مقاله تلاش مي‌كند تا با ديدگاه حقوقي ضمن بررسي اين مقوله بر اساس اصل عمل متقابل، خطر ناامني و بي ثباتي ناشي از عدم تقابل سلبي و منفي را كه در نهايت مي‌تواند به توجيه تدريجي بي توجهي متقابل به حقوق بين‌الملل بشردوستانه منتهي شود، ارزيابي كند. 
    
چكيده

نابرابري در جنگ افزار و در واقع؛ تفاوت بين طرفهاي مخاصمه، به مؤلفة غالب درگيري‌هاي مسلّحانة معاصر تبديل شده است. اين گونه عدم تقارنها اگرچه پديده‌اي جديد در عرصه نبرد و رزم نيست، امّا ديگر امري اتفاقي در درگيري‌هاي منظم نخواهد بود. ساختار درگيرهاي نامتقارن به عنوان اوصاف ساختاري جنگهاي عصر مدرن، پيامدهايي بر اعمال اصول بنيادين حقوق بشردوستانه داشته است. به عنوان نمونه چگونه مي‌توان مفهوم ضرورت نظامي را كه به خوبي به منظور توجيه ميزان زور لازم براي تضمين شكست نظامي دشمن تفهيم و درك شده است، با منظومه‌اي كه در آن يك طرف از حيث نظامي از همان ابتدا هيچ شانسي براي پيروز شدن در درگيري ندارد، آشتي و تطبيق داد؟ علاوه بر اين، عدم توازن نظامي ناشي از اين گستره، آشكارا انگيزه‌هايي براي طرف ضعيف ايجاد مي‌كند تا طولاني كردن جنگ، برتري طرف مقابل را تقليل دهد. اين مقاله تلاش مي‌كند تا با ديدگاه حقوقي ضمن بررسي اين مقوله بر اساس اصل عمل متقابل، خطر ناامني و بي ثباتي ناشي از عدم تقابل سلبي و منفي را كه در نهايت مي‌تواند به توجيه تدريجي بي توجهي متقابل به حقوق بين‌الملل بشردوستانه منتهي شود، ارزيابي كند.

واژگان كليدي :جنگ نامتقارن، حقوق بشردوستانه، عدم توازن، معامله متقابل، ضرورت نظامي.

مكتب واقع گرايي, يكي از مهمترين مكاتب روابط بين الملل محسوب مي شود, كه در دهه هاي 1950 و 1960 ديدگاه مسلط بر روابط بين الملل بود و تنها با ظهور رفتارگرايي بود كه مورد چالش واقع شد. اين رهيافت بر چهار فرض استوار است. الف – ديدگاه بدبينانه نسبت به ماهيت انسان. ب_ نظر به اين كه روابط بين الملل, ضرورتا مناقشه آميز است و جنگ, راه حل نهايي حل و فصل مناقشات بين المللي است. پ- امنيت ملي و بقاي دولت, بالاترين ارزشهاست. ت- عدم اعتقاد نسبت به توسعه روابط بين الملل همانند زندگي سياسي داخلي.يعني روابط بين ملتهامبتني بر هرج و مرج است و دولتي بين المللي كه همگان از آن تبعيت كنند ،وجود ندارد. اين چهار فرض جوهره انديشه متفكران و نظريه پردازان واقع گرا, از گذشته تا به حال بوده است. در انديشه واقع گرايي, انسان به عنوان موجودي توصيف مي شود كه در طلب منافع شخصي بوده, بنابراين درگير روابط رقابت آميز با ديگران است, لذا همواره دوست دارد كه نقش اول را بازي كند تا بتواند از آن موقعيت استفاده كند و همين مساله باعث مي شود كه در ارتباط با مردم ديگر(كه در سطح كلان شامل روابط بين الملل با ديگر كشورها نيز مي شود) تلاش كند تا بر آنها نفوذ و سيطره داشته باشد و از آنجايي كه مردم ديگر نيز چنين عمل مي كنند, لذا موضوع ممانعت از سلطه ديگران, موضوعي جهاني است. اين ديدگاه بدبينانه نسبت به ماهيت انسان, قويا در نظريه روابط بين الملل هانس مورگنتا, بعنوان كسي كه انديشه هاي واقع گرايي قرن بيستم را شكل داده, منعكس شده است. او معتقد است كه, مردان و زنان به دنبال كسب قدرت هستند و اين نشانه ويژه سياست و مخصوصا سياست بين الملل است. مورگنتا مي نويسد: سياست همان تلاش براي اعمال قدرت بر مردم است و از آنجايي كه هدف نهايي, قدرت است, لذا براي بدست آوردن, حفظ و نمايش آن تلاش مي شود و اين همان تكنيكهاي اقدام سياسي است. توسيديد, ماكياولي, هابز و ديگر متفكران كهن واقع گرايي, كمابيش با اين نظر موافق هستند. آنان معتقدند: كسب, حفظ و استفاده از قدرت, هسته اصلي فعاليت هاي سياسي است. سياست بين الملل نيز, همانند هر نوع روابط با ديگران, سياست قدرت است. رقابت, مناقشه و جنگ هاي مكرر دولتها, بدين خاطر است كه همه ي اين دولت ها مسايل اساسي واحدي دارند كه همان منافع ملي و تضمين بقاي دولت است. واقع گرايان چنين فرض مي كنند كه جهان سياست, كاملا دچار بي نظمي و بي قانوني است(Anarchic world): نظامي كه در آن قدرت برتر يا دولت جهاني وجود ندارد. دولت, بازيگر اصلي است..

۱- تمايز پو زيتيويستي علم و فلسفه

تمايز فلسفه سياسي و علم سياست بر اساس تعريف «آگوست كنت» از معرفتي علمي كه آن را معرفي اثباتي و آزمون‌پذير مي‌داند، تمايزي روش‌شناختي است. تعريف پوزيتيويستي و اثباتي از علم خصوصا نسبت به موضوعات اجتماعي و سياسي، پديده‌اي نوظهور است كه در مقطعي خاص از دوران مدرن يعني قرن نوزدهم بروز مي‌يابد و پس از گذشت يك سده نيز گرفتار تزلزل و ترديد مي‌شود. كنت بر اساس تعريفي كه از علم ارايه مي‌دهد، تفاوت علم و فلسفه را مربوط به موضوعات آنان نمي‌داند، بلكه تفاوتي روشي قلمداد مي‌كند. از نظر او، علم و فلسفه علاوه بر تفاوت در روش، به لحاظ تاريخي نيز در تقابل با يكديگرند. به اين معنا كه فلسفه به لحاظ زماني مقدم بر علم است. ترتيب زماني فلسفه و علم نسبت به موضوعات مختلفي كه محل بحث آنهاست، موجب مي‌شود تا اموري كه با روش علمي شناخته مي‌شوند، پيش از آنكه به صورت علمي شناخته شود، محل بحث فيلسوفان سياسي بوده است.

در اين نگاه، تفاوت فلسفه سياسي و علم سياسي از نوع تفاوت فلسفه و علم است و تفاوت فلسفه و علم به روش عقلي يا اثباتي آنهاست. بر اساس تقابلي كه بين معرفت عقلي و دانش اثباتي و آزمون‌پذير پديد مي‌آيد، فلسفه سياسي هر نوع تلاش براي شناخت مسايلي است كه به روش عقلي در عرصه سياست رخ مي‌دهد، زيرا علم سياست، معرفتي است كه با روش آزمون‌پذير به شناخت سياست مي‌پردازد.

2ـ متافيزيك و فلسفه سياسي

ديدگاه‌هاي به اصطلاح علمي مدرن، تا آنجا كه در بيان تقابل علم و فلسفه به تعريف و تحديد علم و از جمله علم سياست مي‌پردازند،‌ دقيق‌تر سخن مي‌گويند. آنها در اين دست از تعريفات (دست‌كم) حوزه كار خود را مشخص مي‌كنند و لكن تعاريف آنان از فلسفه يا فلسفه سياسي مبهم است. علم سياست در تعريف مدرن خود نظير جامعه‌شناسي و ديگر علوم انساني يا طبيعي، دانشي است كه مي‌كوشد، فارغ از ارزش‌ها يا مباحث متافيزيكي با روش تحصلي يا به اصطلاح عيني به شناخت پديده سياست و آنچه در حوزه اقتدار و حاكميت قرار مي‌گيرد، بپردازد، اما فلسفه سياسي چيزي جز نگاه فلسفي به پديده سياست نيست. اگر از نظر كساني كه.......

تمرکز گرائی یعنی چه؟مقاله ای در مورد مفاهیم تمرکز گرائی و تمرکز گریزی

ایجاد هماهنگی در هر ساختاری، نیاز به مدیریت و برنامه ریزی واحد دارد! هر ساختاری، متشکل از اندام واره هائی است که توسط شبکه ای از ارتباطات، با وظائف مشخص، مدیریت، هدایت و فعال می شود. جامعه نیز، همانند هر ساختار دیگر، چنانچه از مدیریت، هدایت و کنترل منطبق بر برنامهء مشخص پیروی نکند، دچار تشتت و زوال و انحطاط شده و در نهایت، از هم می پاشد. جدا از مشخصه ارزشی هر نظام، که مثبت است یا منفی، و یا وجوه مثبت و منفی مختلفی در بر دارد، چنانچه مجموعهء ساختار اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی آن، از نظم و هماهنگی منطبق بر مدیریت و برنامهء واحد پیروی نکند، اساسأ موضوعیت خویش را به عنوان یک جامعه، از دست خواهد داد...... ، آنچه آمد، پیش در امدی بود در وارد شدن به مباحث تمرکز گرائی، عدم تمرکز و همچنین بحث تمرکز گریزی و گرایشهای گریز از مرکز! در نظامهای مدرن؛ « دولت، ملت، کشور ».

جيمز بوهمن - ويليام شرودرـ ترجمه: عابد كانور مكتب فرانكفورت به گروهى از فلاسفه، منتقدان فرهنگى و عالمان علوم اجتماعى اطلاق مى شود كه با «مؤسسه پژوهش اجتماعى» مرتبط بودند. اين مؤسسه در سال ۱۹۲۹ در شهر فرانكفورت آلمان پايه گذارى شد. فلاسفه اى چون هوركهايمر، آدورنو و ماركوزه، اريش فروم روانكاو (۸۰ - ۱۹۰۰) و والتر بنيامين منتقد ادبى (۱۹۴۰ - ۱۸۹۲) از چهره هاى سرشناس اين مكتب به شمار مى روند و هابرماس را مى توان نماينده اصلى نسل دوم اين مكتب دانست. مكتب فرانكفورت بيش از آنكه به سبب طرح آموزه ها يا نظريه هاى خاصى شناخته شده باشد، از جهت ارائه برنامه اى كه «نظريه انتقادى جامعه » خوانده مى شود، شهرت يافته است.نظريه انتقادى على رغم آنكه ماركسيسم ارتدوكس را به عنوان نوعى جزم انديشى رد مى كند، خود بيانگر كوششى موشكافانه براى ادامه دگرديسى است كه ماركس ازطريق آن قصد داشت فلسفه اخلاق را به نقد سياسى و اجتماعى بدل كند. نظريه انتقادى..